Zakończenie drugiej Ery

W krainie nazwanej Śródziemie, mieszkały takie stworzenia jak elfy, ludzi i krasnoludy. Wszystko zaczęło się od powstania, Wielkich Pierścieni. Nazwa wzięła się stąd, że posiadały one magiczną moc. Trzy zostały dane elfom, siedem krasnoludom a dziewięć ludziom. Lecz tak naprawdę wszyscy zostali oszukani, gdyż mag Sauron wykuł w Mordorze, w Górze Przeznaczenia Jedyny Pierścień, który posiadał władzę nad innymi. Od tamtej pory Sauron jest nazywany Władcą Ciemności. Elfy, które Sauron porwał do tworzenia pierścienia, były torturowane tak długo, aż ich ciała zostały splugawione. Tak właśnie powstali Orkowie. Ludzie za bardzo pożądali władzy, dali się nabrać Władcy Ciemności i zostali Nagulami - upiorami pierścienia, wykonującymi wolę swego pana. Następnie Sauron ze swoimi armiami zaczął podbijać Sródziemie, chcąc z wszystkich zrobić swoich niewolników. Jednak wole elfy i ludzie z zachodu sprzymierzyły się przeciwko niemu. Dwie armie ludzi i elfów (żołnierzy było około 10 tysięcy) stanęły do bitwy z hordami orków pod Górą Przeznaczenia. Elfami dowodził Elrond z Rivendell, a ludźmi - Elendil, król Númenoru. Choć orków mogli pokonać, Suron był niepokonany. Jednak gdy Mroczny Władca zabił Elendila, jego syn - Isildur, ściął Narsilem palec, wraz z pierścieniem Sauronowi, zaraz po tym jak ten połamał królewski miecz. Suron wybuchł, a pierścień pozostał. Elrond chciał zniszczyć pierścień w ogniu góry, jednak Isildur zatrzymał go sobie, uważając go jednocześnie za swoje dziedzictwo.